Osoby, które w niedziele uczestniczą we Mszy Świętej za pośrednictwem mediów, a chcą przyjąć Komunię Świętą

zapraszamy przed ZAKRYSTIĘ w godzinach 13.15 – 13.45 oraz 19.15 – 19.45.

 


Dzieci na roraty online zapraszamy od poniedziałku do piątku o godz. 18:00 a w sobotę o godz. 8:00,
pod adresem https://www.youtube.com/c/parafiakolejowawnowymsaczu

Zachęcamy, aby w domu przed nabożeństwem zgasić w pokoju światło, zapalić świecę lub lampion aby w ten sposób zadbać o odpowiedni klimat.
Temat tegorocznych rorat: Wielka tajemnica. Podobnie jak w zeszłym roku towarzyszyć nam będą Maciek i Jadzia oraz ich Dziadek. Razem z nimi odkryjemy tajemnice Mszy św. Po każdej Mszy św. będziemy rozdawać naklejki, które można przykleić na planszę. Jako rodzice możecie przyjść przed lub po Mszy św. w ciągu tygodnia lub w niedzielę i poprosić w zakrystii o planszę i naklejki na cały tydzień lub na kilka dni. W domu możecie każdego dnia po wieczornej Mszy św. roratniej dać odpowiednią naklejkę swojemu dziecku.

Dzieci, które przyniosą planszę z naklejkami na koniec rorat dodamy specjalną nagrodę.

Zachęcamy do nieco innego, dostosowanego do naszej rzeczywistości wspólnego przeżywania czasu adwentu.


Przypominamy, że wciąż transmitujemy Msze św. i nabożeństwa w wersji wideo

na kanale youtube: TRANSMISJA WIDEO oraz w wersji radiowej: TRANSMISJA AUDIO


Warszawa, 3 października 2020 r.

 

Komunikat Komisji ds. Kultu Bożego i Dyscypliny Sakramentów KEP


W związku z zapytaniem o publiczne inicjatywy krytyczne wobec Komunii świętej na rękę, przypominamy, że chociaż główną formą przyjmowania Komunii w Polsce jest Komunia do ust (Wskazania KEP z 2005 r. nr 40), to jednak nie oznacza to, że inne zatwierdzone przez Kościół formy miałyby być same z siebie niegodne, niewłaściwe, złe lub grzeszne, jeśli spełnia się warunki stawiane w tej kwestii przez prawo liturgiczne.



Niewłaściwe i krzywdzące wiernych jest twierdzenie, że przyjmowanie Komunii świętej na rękę, jest brakiem szacunku wobec Najświętszego Sakramentu. Podobnie niesprawiedliwe jest ukazywanie osób przyjmujących Komunię świętej na rękę jako tych, którzy „winni są Ciała i Krwi Pańskiej", z założeniem, że czynią to bez uszanowania, którego domaga się św. Paweł w 1 Liście do Koryntian. Co prawda Sobór Trydencki używa tego fragmentu na przypomnienie o godnym i pełnym czci przyjmowaniu Ciała Pańskiego, ale nadaje mu również wymiar duchowy, ukazując że niegodnym jest przyjmowanie Komunii w grzechu (Dekr. o Euch., sesja 13: 1/A, r. 7). Dodajmy, że słowo „niegodne” oznacza to, czego się nie godzi czynić, a tymczasem Kościół w swoim prawie uznaje za „godny” zarówno jeden, jak i drugi sposób przyjmowania Komunii. Potępiając jeden z godziwych sposobów przyjmowania Komunii świętej, wprowadza się nieład i podział w rodzinie Kościoła.

Nie można też stwierdzić, iż Komunia święta na rękę jest sama z siebie profanacją. W ten sposób zarzucałoby się Stolicy Apostolskiej, która dopuszcza Komunię na rękę, że akceptuje profanację (por. Mszał Rzymski, OWMR 161, rzymska instrukcja Redemptionis Sacramentum nr 92). Tymczasem faktyczna profanacja Eucharystii to czyn "mający znamiona dobrowolnej i poważnej pogardy okazywanej świętym postaciom" (instr. Redemptionis Sacramentum 107, por. KPK kan. 1367). Nie można więc zarzucać profanowania Eucharystii osobom, które z różnych powodów pragną przyjąć z wiarą i czcią Komunię świętą na rękę, zwłaszcza w okresie pandemii,.

Przypominamy także wszystkim szafarzom Komunii, zwyczajnym i nadzwyczajnym, że są oni zobowiązani do przestrzegania prawa liturgicznego, które stanowi, że kiedy nie ma niebezpieczeństwa profanacji, nie można ani zmuszać, ani zabraniać Komunii w jednej czy drugiej formie (por. Redempt. Sacr. nr 12). Szafarze nie mogą twierdzić, że samo udzielenie Komunii na rękę stanowi niebezpieczeństwo profanacji, jeśli wierny z wiarą i szacunkiem prosi o tę formę Komunii. Prawo oceniania i zmieniania praktyki liturgicznej należy do Stolicy Apostolskiej i dopóki ona uznaje Komunię na rękę za godziwy sposób udzielania wiernym Ciała Pańskiego, nikt nie powinien tego sposobu potępiać. Kto zaś to czyni, wprowadza nieład i podział w rodzinie Kościoła. Może się natomiast zdarzyć, że w okresach nadzwyczajnych, jak np. trwająca epidemia, biskupi na swoim terenie tymczasowo zawężą obowiązujące prawo (por. List kard. Saraha z 3 września br.), czemu należy być zawsze posłusznym, aby zachować w Kościele pokój, o który modlimy się we Mszy przed samą Komunią.

Niech szafarze udzielający Komunii na rękę poczuwają się do szczególnie wielkiej dbałości o cześć wobec Najśw. Sakramentu, zwracając uwagę na to, aby przy Komunii nie dopuścić do gubienia okruszyn Hostii. W tym celu powinni dbać o jakość stosowanych do Mszy hostii, z wielką uwagą dbając o to, aby się nie kruszyły i nie pozostawiały na dłoniach wiernych okruszyn. Warto też przypomnieć za Mszałem, że "ilekroć przylgnie do palców jakaś cząstka Hostii, zwłaszcza po łamaniu Chleba i Komunii wiernych, kapłan powinien otrzeć palce nad pateną, a jeśli to konieczne, obmyć je. Ma również zebrać cząstki znajdujące się poza pateną." (OWMR 278). Kongregacja ds. Nauki Wiary w 1972 r. wyjaśniła, że "zasadniczo otarcie palców nad pateną powinno wystarczyć. Ale mogą się zdarzyć i takie przypadki, w których konieczna jest ablucja palców, jeśli np. wyraźnie widoczne partykuły pozostaną przyklejone do palców z powodu pocenia się." (dekl. De fragmentis eucharisticis). Jeśli kapłani są zobowiązani do sprawdzenia, czy na dłoniach nie pozostały okruszyny Hostii (OWMR 278), podobnie powinni postępować wierni. Dlatego ci, którzy z uzasadnionych powodów proszą o Komunię na rękę, zaraz po spożyciu Ciała Pańskiego powinni uważnie obejrzeć dłonie oraz zebrać i spożyć ze czcią każdą widoczną okruszynę, która mogła oderwać się od Hostii.


Bp Adam Bałabuch
Przewodniczący Komisji ds. Kultu Bożego i Dyscypliny Sakramentów
Konferencji Episkopatu Polski



Maksymy św. Ignacego

Na dzień: 05 Grudnia

Cytat:
„Bardzo błądzą ci, których miłość własna zaślepiła i którzy się za posłusznych mają, pomimo że zwierzchnika do tego, co sami chcieli; jakim sposobem nakłonili.”

Komentarz: Przedrzeźniaczkę swą każda cnota ma: jak piękna twarz często łudzi pozorem, tak i cnota często jest tylko wytworną maską, ale bez gruntu, bez treści. Posłuszeństwo głównie na tem polega, aby się nie twoja, ale zwierzchnika wola pełniła. Co innego jest, gdy ty zwierzchnikowi, a co innego, gdy on tobie ulega; w tym drugim przypadku rozkazuje tobie, nie coby sam chciał, ale co rozumie, że się tobie podoba. Niewiem, czyja jest większa wina, czy zwierzchnika? — że się ze swej władzy wyzuwa; czy podwładnego? — że o swem posłuszeństwie zapomina. Jeśli zwierzchnik podwładnego się obawia, jeśli się jemu podobać usiłuje, to już po jego władzy; wtedy bowiem nie to czyni, czego słuszność wymaga, ale to czego wola podwładnego żąda: porządek się całkiem zmienia, ten co miał być zwierzchnikiem, staje się sługą. Inna rzecz, gdy podwładny jest chory, wtedy należy się z nim obchodzić łagodniej, pełnić niejako jego wolę; aby surowość choroby nie pogorszyła. Jest to przypadek, w którym jak z jednej strony chwalebną jest zwierzchnika wyrozumiałość, tak z drugiej naganną podwładnego zaciętość.
Cytaty i komentarze pochodzą z książki "Maksymy św. Ignacego", o. Gabriel Hevenesi SJ (1656-1715) z roku 1886. Tłumaczenie ks. Antoni Chmielowski.
Książka zawiera wypis z duchowych nauk założyciela jezuitów na każdy dzień roku.

Poradnia Rodzinna

12 KROKÓW KU PEŁNI ŻYCIA

 

Sklepik parafialny czynny jest
od godziny 8.30 do 15.30.
Tel. 797 907 671 wewn. 26

Parafia Najświętszego Serca Pana Jezusa
ul. Zygmuntowska 48, 33-300 Nowy Sącz
Tel.+48 797 907 667 lub +48 797 907 670
e-mail:
NIP 734-111-00-87
Numer konta bankowego Parafii
78 88110006 0000 0000 4952 0001

Początek strony
JSN Boot template designed by JoomlaShine.com